Agenci

Agent to persona, którą można uruchomić: klient, który wykonuje pracę, repozytorium, w którym pracuje, i Inteligencja agentów, z której czyta i do której zapisuje. DevHub uruchamia klienta tylko wtedy, gdy o to poprosisz. Nic nie jest instalowane w samym kliencie.

Zrób jednego agenta na rolę, nie jednego na model. Agent ma jednego klienta oraz domyślny model i wysiłek. Ma też listę innych modeli i wysiłków, z którymi można go wywołać, każdy z notatką, kiedy go wybrać. Kto uruchamia agenta, wybiera z tej listy. Wszystko spoza niej jest odrzucane, a odmowa wymienia dozwolone kombinacje.

Otwórz Vartari Agents w grupie Agenci na pasku bocznym i kliknij Nowy agent. Okno ma cztery kroki.

1. Kim: persona, opcjonalne imię i krótka etykieta roli. W sekcji Co nosi widzisz to, co wskazała persona, plus to, co dodasz, minus to, co zabierzesz. Skill dodany jutro do persony nadal do agenta dotrze.
2. Gdzie: klient, który wykonuje pracę, jego domyślny model i wysiłek, repozytorium, w którym pracuje (jedyny folder, który widzi), i sposób dostarczania jego materiału. Co może robić ustawia piaskownicę, limit czasu, to, czy dostaje narzędzia Vartari DevHub, i to, czy jego skille mogą przynosić skrypty. Wszystko tam to uprawnienie przekazane innemu programowi, uruchomionemu z prawami aplikacji. Każde uruchomienie trafia do dziennika razem z tym, co dostało.
3. Pamięć: Inteligencja agentów, z której czyta, zanim zacznie, i ta, do której zapisuje naukę. Zwykle jest to ta sama w obu miejscach. Dwie różne pozwalają wypróbować nową inteligencję bez wpuszczania jej ustaleń do magazynu, na którym polega reszta.
4. Podsumowanie: sprawdź i kliknij Zapisz agenta.

Piaskownica jest tylko do odczytu, chyba że zdecydujesz inaczej. Wymusza to proces, nie plik, który agent mógłby zignorować.

Ekran pokazuje Galerię albo Listę agentów, pogrupowanych jako Teraz pracuje, Gotowi, Wymaga uwagi i Wyłączeni. Nagłówek liczy agentów, uruchomienia z 30 dni i odsetek bez błędu. Szukaj i filtruj po organizacji, repozytorium, kliencie albo personie. Romby agenta to jego ostatnie uruchomienia; wyżej znaczy dłużej.

W wierszu: Uruchom…, Wyłącz albo Włącz, Edytuj i menu z pozycjami Co dostaje, Duplikuj, Zmień portret i Usuń. Wyłączonego agenta nic nie uruchomi, także przez MCP. Usuń kasuje agenta i niczego, na co wskazuje, nie dotyka. Agent, który wskazuje na coś, czego już nie ma, jest oznaczony.

1. Kliknij Uruchom… przy agencie.
2. Wpisz Co ma zrobić.
3. Zaznacz Może uruchamiać innych agentów tylko w razie potrzeby. Dotyczy to wyłącznie tego uruchomienia, a uruchomieni przez niego agenci nie uruchomią kolejnych.
4. Kliknij Uruchom.

Karta pokazuje Teraz pracuje z upływającym czasem, zwykłym czasem takiego uruchomienia i limitem oraz transkrypcję na żywo. Zatrzymaj kończy uruchomienie. Klient jest zatrzymywany tam, gdzie stoi, a to, czego nie zdążył zapisać, przepada. Zatrzymaj wszystkie kończy każde uruchomienie.

Zakładka Sesje wymienia każde uruchomienie z jego stanem: Działa, Zakończona, Błąd, Przekroczony czas albo Zatrzymana. Otwórz jedną, żeby zobaczyć jej transkrypcję, tylko do podglądu, oraz czas, wywołania MCP, zmienione pliki i piaskownicę. Filtruj linie według Wszystko, Wywołania, Zapisy, Wiadomości i Błędy. Zachowuj zakończone sesje decyduje, czy są przechowywane. Dla niektórych klientów podgląd na żywo jest niedostępny, i strona to mówi.

Agenta można wylistować, utworzyć, zmienić i uruchomić przez narzędzia agent_list, agent_create, agent_update, agent_run i agent_run_status. Lista pokazuje też to, co można wybrać: klientów z ich modelami i wysiłkami, persony, repozytoria i inteligencje. Zmiana, która poszerza agenta (więcej modeli lub wysiłków, zapis, narzędzia DevHub, skrypty, pamięć, dłuższy limit czasu), wyłącza go, a odpowiedź mówi, co się poszerzyło. Włączasz go z powrotem Ty.

Agent zostaje w swoim repozytorium. Jego narzędzia audytu pokazują tylko jego własne wywołania.

• Biblioteka
• Inteligencja agentów
• Aktywność
• Podłączenie klienta AI